Behandeling van zenuwpijn
Na beschadigingen van zenuwweefsel (zoals bij een beroerte, dwarslaesie, of zenuwontsteking bij suikerziekte) kan zenuwpijn ontstaan. Deze pijn is het gevolg van afwijkende geleiding van pijnprikkels in zenuwen. U kunt dit vergelijken met een verkeerd aangesloten telefoondraad, waardoor de telefoon constant blijft rinkelen. Het zenuwstelsel wordt dan constant in actie gebracht omdat het ‘denkt’ dat er ergens een weefselbeschadiging is.
Dit soort pijn is vaak niet goed te verminderen met de ‘gewone’ pijnstillers. Bij zenuwpijn geeft de arts vaak een geneesmiddel dat de prikkelgeleiding in zenuwen vertraagt. Hiervoor gebruiken we vaak antidepressiva en anti-epileptica.
Het is goed om u te realiseren dat deze tabletten niet worden voorgeschreven omdat de dokter denkt dat ‘het tussen de oren zit’. Deze middelen worden speciaal tegen de pijn voorgeschreven. Veelgebruikte tabletten zijn amitriptyline (Tryptizol, Sarotex) en carbamazepine (Tegretol).